Wat kost een vertaling?

Veel mensen hebben geen idee wat een professionele vertaling kost. En omdat iedereen wel een beetje Engels, Duits, of Frans spreekt, denkt men dat iets vertalen niet heel veel werk is, en ook wel niet zo duur zal zijn.  Maar wat kost een vertaling nou eigenlijk?

Om meteen het antwoord te geven: een professionele vertaling kost normaliter tussen de 7 cent en 25 cent per woord. Dit betekent dat een A4-tje tekst van ongeveer 300 woorden tussen de € 21,- en € 75,- zal kosten. Nu liggen deze bedragen wel heel erg ver uit elkaar, hoe komt dat? Dat kan te maken hebben met de volgende zaken:

Vertaler of vertaalbureau?
Werkt u met een professionele vertaler, dan betaalt u alleen de vergoeding van de vertaler. Werkt u via een vertaalbureau, dan betaalt u meer. Immers, een bureau heeft overheadkosten (een kantoorpand, personeel, etc.), die terugverdiend moeten worden. Dit doet een vertaalbureau deels door druk uit te oefenen op het tarief van de freelance vertaler waar ze mee werken, maar ook door u een opslag te vragen. Een opslag die varieert van 20% tot wel 60%.  Daarvoor heeft u geen omkijken naar de hele vertaling, van brontekst tot geredigeerde en gecontroleerde vertaling: een bureau regelt het voor u. En dat kost geld! Dus dan maar direct met de vertaler? Hou er rekening mee dat bij een groter project u dan het risico draagt dat de vertaler door omstandigheden niet beschikbaar raakt. Veelal zal deze de opdracht dan aan een collega vertaler doorgeven, maar als dat niet lukt moet u zelf een andere vertaler zoeken. En wie beoordeelt of hij het werk goed gedaan heeft? U zelf. Een vertaalbureau zorgt bij uitval zelf voor een andere vertaler en garandeert dat het werk consistent is, zelfs als dit door omstandigheden door twee vertalers is gedaan.
  • Talencombinatie; wanneer een tekst uit het Duits of naar het Duits  vertaald moet worden dan zal dit veel goedkoper zijn dan wanneer een tekst uit het Japans vertaald moet worden. Gewoonweg omdat er meer mensen zijn die dit kunnen.
  • Het soort tekst; kan de tekst letterlijk vertaald worden, of wordt er meer gevraagd van de vertaler? Moet de tekst opgemaakt, wervend geschreven of voor een website geschikt gemaakt worden?  Dan wordt er vaak een hoger tarief voor gehanteerd.
  • Specialisaties; wordt er specifieke kennis gevraagd van de vertaler? Denk bijvoorbeeld aan een juridische vertaling, waarbij de vertaler kennis dient te bezitten van de juridische gang van zaken in verschillende landen. Gespecialiseerde vertalers zijn duurder, maar u weet dan zeker dat men op de hoogte is van het te vertalen onderwerp. Beëdigde vertalers zijn vertalers die gekwalificeerd zijn om in rechtszaken te vertalen en in een register zijn opgenomen (Bureau BTV). Wilt u iets juridisch laten vertalen, kijk dan daar voor de vertalers die vertrouwd zijn met juridische stukken.
  • De deadline; professionele vertalers vragen regelmatig een toeslag voor het snel moeten leveren van een vertaling. Ook wordt er vaak een toeslag gerekend bij zogeheten beëdigde vertalingen. Dit zijn vertalingen die officieel gestempeld dienen te zijn en per post verzonden moeten worden. Dat kost meer werk (en tijd!)
  • Het niveau en de werkervaring van de vertaler; een zeer ervaren vertaler zal doorgaans een hoger woordtarief rekenen dan een net gestarte collega.
Ik krijg aanbiedingen voor 5 cent per woord, hoe kan dat? 

Nu zijn er vertaalbureaus die goedkoper vertalen. Bureaus die vertalingen aanbieden voor zo weinig als 4 of 5 cent per woord. Hoe kan dit? Ten eerste kan het zijn dat deze bureaus werken met startende vertalers. Die nemen vaak genoegen met een lager woordtarief, omdat ze aan het begin van hun carrière zoveel mogelijk opdrachten binnen willen halen. Het nadeel is uiteraard dat minder ervaren vertalers soms lagere kwaliteit vertalingen leveren. Daarnaast kunnen deze bureaus werken met buitenlandse vertalers. Die wonen meestal in landen waar de kosten voor levensonderhoud relatief laag zijn. Bijkomend voordeel is dat buitenlandse vertalers hun moedertaal perfect beheersen. Maar de kans dat een buitenlandse vertaler echt goed van of uit het Nederlands vertaalt is minder groot. Tot slot is er een derde optie. De optie van de machine. Want een vertaalbureau dat een tarief vraagt dat lager is dan wat een professionele vertaler zou moeten verdienen om in zijn levensonderhoud te kunnen voorzien, pakt het anders aan. Hoe gaat dit in zijn werk? Het vertaalbureau gooit een tekst in een vertaalmachine. Daarna wordt de tekst door een professionele vertaler gepost-edit, ofwel bewerkt, waarmee de fouten uit de vertaling gehaald worden. Dit machinevertalen + postediten kan op zich redelijke vertalingen opleveren. Tegen een laag tarief, en met een hoge snelheid. Want een vertaler kan per dag rond de 2500 woorden vertalen, maar zeker wel 8000 woorden per dag post-editen. De kwaliteit van de vertaling is dan wel een stuk lager dan van een ‘normaal’ vertaalde tekst. Want bij machinevertalen + post-editen bepaalt de machine de tone of voice van de tekst. En bij teksten die niet letterlijk te vertalen zijn gaat het ook mis, want machinevertalen + post-editing laat weinig ruimte voor de creativiteit van de vertaler.  Tot slot is het goed om te beseffen dat in alle bovengenoemde gevallen de vertaler een deel van zijn tarief afstaat het bureau. Dus als een vertaalbureau 5 cent per woord vraagt, dan werkt de vertaler voor maximaal 3 cent per woord. Een tarief waarmee een professioneel vertaler amper in zijn levensonderhoud kan voorzien.

En denkt u dat een vertaler voor 3 cent per woord zijn beste werk levert? Uiteraard bewaart hij dat voor een opdrachtgever die hem direct inschakelt tegen een beter tarief.
Dan wordt de vraag ‘wat kost een vertaling’ meer een kwestie van ‘wat kost een vertaling waar u niet tevreden over bent?

Deutsche Unworte: ‘Betriebsratsverseucht’ und ‘Abwrackprämie’

‘Unwort des Jahres 2009’'Betriebsratsverseucht' taalgedrocht van 2009
Betriebsratsverseucht was het meest misplaatste Duitse woord van 2009

Dit Unwort is gangbaar onder afdelingshoofden om filialen met een ondernemingsraad aan te duiden. Eerder al werd Abwrackprämie (slooppremie) gekozen tot woord van het jaar 2009.

Een medewerker van een bouwmarktketen gebruikte het woord betriebsratsverseucht(letterlijk: besmet of verziekt door de ondernemingsraad) vorig jaar voor het eerst op de Duitse tv-zender ARD. Hij had het toen over filiaalleiders die wilden overstappen naar een locatie waar geen ondernemingsraad was.

Het behartigen van werknemersbelangen bestempelen als een ziekte of besmetting is een taalkundig dieptepunt in de omgang met medewerkers. Dat vindt de onafhankelijke jury  van taalwetenschappers en journalisten die het Unwort elk jaar kiest. Dit jaar kwamen er 982 woorden of begrippen voor in aanmerking.

Miskleun

Ook andere taalgedrochten werden door de jury gehekeld. Flüchtlingsbekämpfung(vluchtelingenbestrijding), gebruikt door kanselier Angela Merkel, noemden de experts “een dramatische taalkundige miskleun”.

De verkiezing van het woord van het jaar in december 2009 was minder verrassend. De Gesellschaft für deutsche Sprache (GfdS) koos voor Abwrackprämie, een sloopregeling voor oudere auto’s die vorig jaar werd ingevoerd om de noodlijdende auto-industrie een impuls te geven. In 2008 was het Finanzkrise en in 2007 Klimakatastrophe. Mede door de conservatieve keuzes van de GfdS is het Unwort de laatste jaren steeds populairder geworden.

Dienstwagen

De zin van het jaar is door nog weer een andere jury gekozen. Vier taalwetenschappers, journalisten en cabaretiers kozen Das steht mir zu (‘dat komt mij toe’) uit meer dan zestig inzendingen. Het is een uitspraak van Ulla Schmidt (SPD), tot november vorig jaar minister van Gezondheid. Zij reageerde met de zin op kritiek op het gebruik van haar dienstwagen.

Schmidts dienstwagen werd afgelopen zomer gestolen terwijl zij op vakantie was in Spanje. Dat leidde tot een discussie over het gebruik van de auto: waarom reed zij daarin tijdens haar vakantie? Schmidt vond dat dit haar goed recht was. Het kostte haar bijna haar baan.

Alle Unwörter en het Unwort van de 20e eeuw vind je hier:

https://de.wikipedia.org/wiki/Unwort_des_Jahres_(Deutschland)

Bron: http://duitslandinstituut.nl/artikel/406/betriebsratsverseucht-taalgedrocht-van-2009

Duitsers kampioenen langste woorden

Het langste Duitse woord was lange tijd het prachtige:

Donaudampfschiffahrtselektrizitätenhauptbetriebswerkbauunterbeamtengesellschaft.

Het was de officiële benaming voor een dochteronderneming van de Donaudampfschiffahrtsgesellschaft in Wenen. Het woord kwam in het Guinnessbook of Records en telde 79 letters. Na de spellinghervorming van 1996 moest het woord echter als volgt geschreven worden: Überorganisation Erste Donau-Dampfschiffahrts-Gesellschaft, en ineens was het langste woord-af!

Sinds 1999 is officieel het langste Duitse woord: Rindfleischetikettierungsüberwachungsaufgabenübertragungsgesetz.

Het woord telt echter “maar” 66 letters.

Het langste woord in het Nederlands (uitgeroepen door Actueel op Nederland 1) is overigens : Kindercarnavalsoptochtvoorbereidingswerkzaamhedencomitéleden en telt 60 letters.

Het verschil tussen het Nederlandse en het nieuwe Duitse woord is dat het Nederlandse woord grammaticaal en inhoudelijk correct is maar niet bestaat. Daarentegen bestaat het Duitse woord officieel. Als je op google zoekt naar “the longest German word” kom je talloze websites tegen met prachtige lange Duitse woorden, sommigen officieel en sommigen onofficieel.

Het is heel leuk om lange Duitse kettingwoorden te verzinnen als creatieve taaluiting. En het is een behoorlijke uitdaging zelfs voor een ervaren vertaler om deze woorden “mooi” in een andere taal te vertalen. Het worden niet zelden vreemde en onhandige taalgedrochten met veel “vans” en “ters”…Probeer het eens!

.